|
توی هفتا آسمون تو تک ستاره ی منی به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمی دم
|
اگه یار من تو باشی کسی رو دیگه نمی خوام
کاش همه کسم تو باشی من فقط همینو می خوام
دوست دارم که توی عشقت بسوزم تا که فنا شم
دوست دارم که با تو باشم اسیر دو تا چشات شم
دوست دارم که زندگیمو بریزم به زیر پاهات
دوست دارم که با نگاهت عقلمو بدی تو بر باد
از همون روزی که قلبم اسیر و دربه درت شد
فهمیدم دل خرابم عاشق صداقتت شد
تو با این همه بزرگی دل ما رو نشکستی
تو با این همه خاطرخواه اومدی با ما نشستی
همه ی زندگی من فدای یه تار موهات
همه ی عشقم تو هستی توی این دنیای زیبا...!
باز می لرزد دلم ، دستم
بازگویی در جهان دیگری هستم.
های ، نخراشی به غفلت گونه ام را ، تیغ!
های ، نپریشی صفای زلفکم را ، دست!
و آبرویم را نریزی ، دل!
ـ ای نخورده مست ـ
امشب در خلوت تنهایی ام آهسته آهسته بی تو گریستم
کاش صدای هق هق گریه ام را باد به تو می رساند
تا بدانی که بی تو چه می کشم...!
کاش قاصدک به تو می گفت که در غیاب تو
رودی از اشک به راه انداخته ام..!.
و کاش پرنده ی سوخته بالٍ عاشق از جانب من
به تو این پیغام را می رساند که:
امید و آرزوهایم بی تو آهسته آهسته
در حال فروریختن است...!
در تاريكيه شب سه شمع روشن كردم
اولي برايه ديدنت ...
دومي برايه موندنت...
سومي برايه بوسيدنت...
ودر آخر هر سه را خاموش كردم ...
برايه در آغوش كشيدنت...!
Monday night I feel so low
Count the hours they go so slow
I know the sound of your voice
Can save my soul
City lights, streets of gold
Look out m windo to the world below
Moves so fast and it feels so cold
And I'm all alone
Don't let me die
I'm losing my mind
Baby just give me a sing
And now that you're gone
I just wanna be with you
And I can't go on
I wanna be with you
Wanna be with you
I can't sleep and I'm up all night
Through these tears I try to smile
I know the touch of your hand
Can save my life
Don't let me down
Come to me now
I got to be with you some how
And now that you're gone
Who am I without you now
I can't go on
I just wanna be with you
بي اختيار مي روم
نمي دانم به كجا
تنها مي روم با قد مهاي تنهايي
چه هوايي ست
دلم هواي تورا دارد
نه هواي بارش
نه هواي آسمان
فقط هواي تو را دارد
مي داني چه درديست
تنها در كوچه پس كوچه هاي شهر قدم زنان
تنها با ياد تو
تنها با ياد تو كنارت قدم زدن
تنها با ياد تو دستانت را فشردن
تنها با ياد تو سر به روي شانه هايت گذاشتن
آه...
همه شان را دوست دارم!
ابري كه مي بارد
برفي كه مي رقصد
كوهي كه مي ماند
آفتابي كه مي تابد
همه شان را دوست دارم
اما...!!!
با تو بودن را دوست تر دارم
حتي اگر همه اينها نباشد
تو كه باشي كنارم
تمام دنياي مني
همچنان تنها
زير بار نگاه ملامت ها
در كوچه پس كوچه هاي برفي
قدم مي زنم
تنها با ياد تو
با ياد چشمانت
...!!!
نگاه می کنم نمی بینم
چشم مرا هوای تو پر کرده
گوش می کنم نمی شنوم
گوش مرا صدای تو پر کرده
ای چشم من بدون تو نا بینا
ای گوش من بدون تو ناشنوا
با من بمان همبشه بمان با من
با من بمان همبشه بمان با من!
هر ستاره شبی است که از تو دورم ،آسمان چه پر ستاره است!!
I Want to be knOw
that I lOve You
I trulY dO
NoW aNd fOrever
I give all OF
mY lOve tO YOU
شادی ندارد ،آن که ندارد به دل غمی
آن را که نیست عالم غم ، نیست عالمی...!
شمع داني به دم مرگ به پروانه چه گفت؟
گفت اي عاشق بيچاره فراموش شوي...
سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد
گفت: طولي نکشد تو نيز خاموش شوي...!
چه شاعرانه است
وقتی شمع
به پایان خود میرسد
بی حضور گل و پروانه
و شاعرانه تر
چشمی که می گرید
بر یقینی ملتهب
از حریق ریزه باورها...!!!
اي ستاره آسمان شبهاي تيره و تار من با اين فاصله اي که بين من و تو
مي باشد چگونه بوسيدن آن چهره درخشانت ميسر است ؟
اي مهتاب آسمان شبهاي دلتنگي من با اين فاصله اي که بين من و تو
مي باشد چگونه پاک کردن آن اشکهاي روي گونت ميسر است؟
اي آسمان آبي من ، بين من و تو فاصله اي است پس چگونه دستم را
بر روي گونه نازنينت بکشم و تو را نوازش کنم ؟
آري من ستاره مي شوم و به آسمان زندگي مي آيم تا بر چهره ات بوسه
زنم .
آري اي مهتاب من پرنده شبانه مي شوم تا به آسمان بيايم و آن اشکهاي
پر از مهرت را از روي گونه هاي درخشانت پاک کنم .
و اي آسمان آبي ام ، خورشيد مي شوم تا در دل آبي و پر از عشقت
براي هميشه بنشينم و شب را با آن وسعت آبي ات آشتي مي دهم تا
هميشه آبي بماني .
دلم به درد آمده از اين فاصله و دلم به درد آمده از اين انتظار و دوري
بين ما
اي ستاره درخشانم ، شبها با ديدن تو آرام مي شوم !
اي آسمان ، روزها که دل آبيت را ميبينم عاشق تر از هميشه مي شوم
چگونه ميتوانم دستانت را در دست بگيرم وقتي بين ما اين همه فاصله
است ؟
انتظار ميکشم تا شايد خداوند بالهايي را به من هديه دهد که با اين
بالهاي پر غرورم به سوي تو پرواز کنم و دستان گرمت را در دست
بگيرم .
کاش تو اي آسمان من ، دل آبيت ابري شود و از گونه هايت اشک
بريزد تا شايد قطره اي از اشکهايت بر گونه هاي من بريزد تا احساس
آرامش و عاشقي کنم .
کاش تو اي ستاره من ، فرشته اي بيايد و تو را در سبد بگذارد و آن
سبد پر از عشق و محبت را به من هديه دهد.
که در پشت کوهها مي روي و به زمين نزديک مي شوي احساس
نزديکي با تو داشته باشم .
لحظه ها به من نزديکتري و مي توانم چهره ات را از نزديک ببينم ،
سپيده آسمان را نيز دوست دارم چون سحرگاه از پشت کوهها بيرونمي آيي و سلامي عاشقانه به من مي کني .
اي خورشيد من ، از ظهر هاي تابستان نفرت دارم چون در آن زمان در
بلند ترين نقطه آسمان مي درخشي
انتظار آن را مي کشم که شايد پرنده ياستاره يا خورشيد شوم ،
ويا شايد هديه اي به من برسد که تو را بيشتر
از هميشه در کنار خود احساس کنم و ببينم .
اينک که اينها همه يک رويا و يک احساس عاشقي است
پس اي آسمان آبي ام ...
من خودم را به آتش مي کشم تا باد عاشقي آن دود غليظ مرا که از سوختنم به سويت
بلند مي شود به سوي تو بياورد تا بتوانم تو را احساس کنم و براي مدتي
آن دود که از تن سوخته ام بلند شده است در دلت بنشيند و بعد از اين
دنيا وداع بگويم .
تحمل کردن زيباست
اگر
قرار باشد روزي به تو برسم
انتظار آسان است
اگر
قرار باشد دوباره تو را ببينم
زندگي شيرين است
اگر
قرار باشد مزه ي دستان تو را بچشم
مشکلات حل مي شود
اگر
قرار باشد روزي به پاي تو بميرم
اشک ها همه به لبخند تبديل مي شود
اگر
قرار باشد تو را يک بار ببوسم
و لبخند ها دوباره به اشک
فقط اگر
ببينم خيال رفتن داري
اما بدان...
دوستت دارم
از پشت اين همه فاصله از پشت اين همه حرف...!!!
ميخروشم امشب
بر دل سنگ زمين
بر سحر ،
بر دل تنگ اميد
بر همه شبزدگان
بر ثريا تا صبح
دلم آرام ندارد انگار
و تو را ميخواند
دل تنهاي اميد
يادتان ميآيد
شعرمان در پس آن كوچه تنگ
كوچة تنهايي
در و ديوار ز سنگ
همه از غصه و درد
واژههايش همه سرد
من همان اميدم
ليك
سرخوش و شاد و جوان
پي اميد دوان
غنچهام گل دادست
يك گل سرخ و قشنگ
و من و شاخة گل
دل به هم باختهايم
بر همه غصه و غم
هر دومان تاختهايم
ميخروشم امشب
دلم از درد تهي
و تو را خواهم خواند ...
دریا کمکم کن تا بیایم ساحلم را
تورا من دوست ميدارم ، چون :
تو معنا ميكني درياي آبي را
شكوه قطرههاي جاوداني را
نسيم پاك و سرخوش را
وجود ابر بر آسمان آبي دل را
زمين را ، رود را ، آواز كودك را
تو معنا ميكني من را
تو ابري ، موج دريايي و تو بادي
تو رقص نور ، ميان برگهاي نازك بيدي
شروع خوب پروانه
بروي شاخههاي عشق و اميدي...!!!
دستام بدونه دستات سرده
زندگی بدونه تو برام معنی مرگه
پس....
دستت را در دستم بگذار
تا ابد
تا ابد...!!!
از تمومه دنیا و دارو ندارش
شونه هاتو کم دارم برای بارش ...!
اي كاش مي شد همچون شمعي فروزان آتش گرفت تا شعله هاي ديوانگي تمام وجود را بسوزاند
اي كاش فرشته تو هرگز زير بار غم عشقت ديوانه نمي شد
مي خواهمت هر چند اگر زيباترين يادگار از تو ، غم باشد
مي خواهمت حتي اگر قشنگترين يادگار قلبت براي من اشك و غم و اندوه و ديوانگي باشد
به عشق و ياد تو مي نويسم تا شايد براي لحظه اي هم كه شده قلب بي تاب و ديوانه و بيقرارم آرام شود
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
نوشته های پیشین
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
بهمن 1385
دی 1385
آبان 1385
پیوندها
ღشب ستان منღ
BLOGFA.COM